Մանկավարժների ու ուսուցիչների հանդեպ առանձնահատուկ հարգանք ունեմ, բայց երեկ հազիվ ինձ զսպեցի, որ դասվարին մի քանի «սիրուն» խոսք չասեմ․․․

Հետաքրքիր

Մանկավարժների ու ուսուցիչների հանդեպ առանձնահատուկ հարգանք ունեմ, բայց երեկ հազիվ ինձ զսպեցի, որ դասվարին մի քանի «սիրուն» խոսք չասեմ․․․

Մի քանի օր առաջ աղջկաս դաս արանում ծնողական ժողով էր: Ես աշխատ անքից հետո գնացի մի քանի րոպե ուշացումով: Ներս մտա, քննարկվում էին ընթացիկ հարցեր: Դաս վարը խոսում էր երեխ աների առաջադիմութ-յան, կարգապահության մասին:

«…Քննար կվում էին մի շարք հարցեր կապված դասագրքերին խնամքով վերա-բերվելու հետ:Դաս վարը սկսեց խոսել երեխա ներին ճիշտ դաստի արակելու մասին, որ նրանք կյան քում լավ մարդ դառնան: Ծնողներից մեկը խոսեց.

-Առաջարկում եմ դպրոցում անապահովներին սնո ւնդ բաժանել: Դասվարը գլխով համաձայնության նշան արեց և ասաց, որ ինքն էլ է այդպես կարծում: Ծնող ներից մեկն ասաց.

-Իսկ ես կարծում եմ, որ դժվար չէ տա նից մի փոքր ավել սնունդ ուղար կել և թող երեխաները կիսվեն իրար հետ ուտելիքով,այդպես նրանք ավելի կմտեր մանան,բացի այդ ճիշտ չի լինի,որ նրանց ներկայությամբ նրանց սնունդ բաժանվի որպես անապ ահով ընտանիքի երեխա:

-Դա ճիշտ չի լինի, այդպես երեխան կս ովորի ապրել ուրիշի հաշ վին, նրա համար պետք է հոգ տանի սեփական ծնողը, ոչ ոք պար տավոր չէ մտածել ուրիշի երե խայի մասին, — ասաց դաս վարը և շրջ վելով տղա ներից մեկի մայրիկին ասաց,

-Ես զարմանում եմ, ձեր որդին երբեք իր հետ նախ աճաշ չի բերում, նա միշտ սնվո ւմ է ուրիշ երեխաների հաշ-վին, նախորդ օրը ես տեսա, թե ինչպես նա ամբողջո ւթյամբ կերավ դասըն կերոջ թխված քաբլիթը, նրան միշտ կոնֆետ են տալիս, մինչև երբ պետք է այդպես շարու նակվի: Ես չդիմացա և ասացի.

-Բայց չէ որ դուք էիք ասում, որ առաջին հեր թին պետք է լավ մարդ մեծա նան և եթե նրանք հոգա տար ու ուշա-դիր չլինեն մեկը մյուսի նկատմամբ ինչպես կարող են լավ մարդ լինել: Եվ ես, չնայած լեզվ աբան չեմ, բայց գիտեմ որ ընկեր բառն առա ջացել է միա սին ուտել բառերից՝ ընդ կեր, ընդհա նուր ուտել բառ երից: Տղայի մայրը լուռ նստել էր, նա կարմրել էր ամոթից և չգիտեր ինչ անել: Ես նկատեցի, որ արցունքներն է սրբում:

-Ներ եցեք, այլևս չի կրկնվի, ես չգիտեի,- ասաց նա, — իմ տղան ինձ ոչինչ չի ասել:

-Դուք չեք հետաքրքրվում ձեր տղայով, — կոպտ եց նրան ուսուցչո ւհին, — ես ձեզ երբեք դպր ոցում չեմ տեսել:

-Ես աշխատում եմ երկու հերթափոխով և նրան գրեթե չեմ տեսնում, — ասաց այդ տղայի մայրը, — ես նրան գրեթե չեմ տեսնում, նրա խնամքով զբաղվում է 87-ամյա հիվանդ մայրս:

Ես տուն եկա շատ զայրացած, ինչպես կարող էր դասվարն այդքան աննրբ անկատ լինել, ինչ պես կարող էր այդ-պես վիրավորել ծնողին,և միթե նա չի հետաքրքրվում իր աշակերտներով,տեղյակ չէ նրանց կյանքից: Ես դստերս ասացի, որ ամեն օր նրա հետ երկու հոգու բաժին կդնեմ, որպեսզի նա այդ տղայի հետ մի ասին նախա ճաշի և խնդրեցի այնպես անել, որ ոչ ոք, նույնիսկ դաս վարը չնկատի: Ես ոչ մի կերպ չեմ կիսում դասվարի տեսակետը և կարծում եմ, որ ճիշտ եմ:

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *